Chris, wat er ook is!

‘Laat me los – hou me vast!’

‘Hoera, geboren: Sem! We zien uit naar het moment dat hij ons huis weer verlaat!’ Een logische geboorteaankondiging? Nee, verre van dat! Bij de geboorte van je kind ben je niet gericht op een moment dat nog ver in de toekomst ligt. Je geniet van het hier en nu. Terwijl je wel wéét dat het uiteindelijk de bedoeling is dat je kind opgroeit tot een zelfstandig persoon. Tot een volwassene die zijn eigen plek in deze wereld inneemt.  

Je kind loslaten… dat voelt niet zo natuurlijk. Het vasthouden, koesteren, beschermen: dat voelt logischer. Wil je kind zich echter ontwikkelen tot een zelfstandig en volwassen persoon, dan moet je het vroeg of laat loslaten. Hoe tegennatuurlijk dat ook voelt; het ís natuurlijk! De vraag is: loslaten, hoe doe je dat?

Liefde
Allereerst door je te realiseren hoeveel je van je kind houdt. Dat lijkt misschien tegenstrijdig. Want liefde heeft toch de neiging zich te ontfermen, betrokken te zijn op de ander? Jazeker. Maar dat is slechts één kant. Liefde gunt ook de ander het beste. Liefde geeft de ander ruimte, zoekt zíjn belang in plaats van het eigen belang. Lees in dit verband ook eens 1 Korinthe 13:4-7! De liefde zoekt zichzelf niet, is niet zelfzuchtig…

Juist omdat je zoveel van je kind houdt, is het belangrijk om de balans te zoeken tussen vasthouden en loslaten, tussen vrijheid geven en bescherming bieden. Wat is het belang van je kind, wat helpt je kind op een goede manier te groeien? Uit liefde voor je kind zoek je het belang van je kind.

Vertrouwen
Het is waardevol het woord ‘beschermen’ in je woordenboek steeds meer te vervangen door het woord ‘toevertrouwen’. Als je kind nog klein is, beschik jij over de mogelijkheden datgene voor je kind te doen wat goed is. Je geeft het eten, drinken en organiseert het leven min of meer voor hem. Geleidelijk leer je je kind echter steeds meer dingen zelf in handen te nemen. De verantwoordelijkheden en de mogelijkheden verwisselen daarmee steeds meer van ‘eigenaar’. Je kind krijgt steeds meer ‘tools’ in handen om het leven te hanteren, zijn eigen verantwoordelijkheid te nemen.

Door je kind steeds meer toe te vertrouwen, schenk je het ook jouw vertrouwen. Je gelooft dat je kind dingen kan – of die kan leren. Onderschat niet hoeveel juist dit vertrouwen het vertrouwen van je kind beïnvloedt! Het leert, ontwikkelt, groeit en ontdekt, in de wetenschap dat de mensen die het dichtste bij hem staan hem hierin vertrouwen en steunen. Het ontwikkelt (zelf)vertrouwen – dankzij het vertrouwen dat jij hem geeft!

Ruimte
Belangrijk is ook dat je stapjes terug doet om je kind de ruimte te geven. Je kind ontwikkelt een eigen persoonlijkheid en heeft daarvoor speelruimte nodig. Het is de kunst om die ruimte als ouder niet op te (blijven) vullen, maar het kind zelf de ruimte te geven om te ontdekken en te leren.

Dit betekent ook: je kind de ruimte geven om fouten te maken. Risico’s, fouten en leermomenten zijn onmisbaar voor de groei van je kind. In confronterende of lastige situaties hebben kinderen veelal de neiging het probleem te ontwijken of om hulp te roepen. De neiging van veel ouders is om dan direct in te grijpen – of zelfs het risico op dergelijke situaties te vermijden. Je wilt tenslotte niet dat je kind pijnlijke of lastige ervaringen doormaakt! Daar wil je het tegen beschermen. Groeien gebeurt echter vaak ondanks – of dankzij? – tegenstand.

Je baby valt om wanneer hij probeert te gaan staan. Je peuter belandt naast de weg wanneer hij voor het eerst zonder zijwieltjes fietst. Je kleuter knipt per ongeluk in zijn vingers. Je tiener denkt dat hij echt niet kan presenteren voor een klas vol leeftijdgenoten. Wanneer je als ouder in al deze situaties tussenbeide zou komen, het ‘probleem’ zou verhelpen… is het gevolg dat je kind blijft hangen op het niveau waar hij zich op dat moment bevindt! Het weghalen van de uitdaging, het probleem, kan op het moment zelf opluchting betekenen. Op de langere termijn echter, heeft het negatieve gevolgen. Je kind ontwikkelt zich dan niet tot de persoon die hij kan zijn. Leren doe je met vallen en opstaan. Zó ontwikkel je.

Vasthouden
Loslaten vraagt dus om liefde, vertrouwen en ruimte. Liefde… daar is nog wat meer over te zeggen. Want liefde laat niet alleen los. Echte liefde… houdt diep in het hart de ander altijd vast. Wat er ook gebeurt.

4

Laat een reactie achter:

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading...